Δευτέρα 12 Μαΐου 2014

Όταν ένα κεφάλαιο κλείνει..........

Κεφάλαια που κλείνουν....ένας μικρός θάνατος....



Του ζητάς να φύγει και δε νιώθεις τίποτα.
Κλείνει την πόρτα πίσω του και ο ήχος ακούγεται στα αυτιά σου αρμονικά γαλήνιος.
Βλέπεις τον καπνό του τσιγάρου του να εξαφανίζεται και ανακουφίζεσαι.
Δεν έχεις δάκρυα να κλάψεις.
Δεν αναγνωρίζεις ποια είσαι.
Πώς μπόρεσες και έγινες τόσο κυνική;
Τις νύχτες πνίγεσαι, όμως το άδειο σπίτι το πρωί, σου φαίνεται σαν παράδεισος.
Νιώθεις σαν άψυχο τέρας που έσπειρε πόνο και αναπάντητα γιατί.
Το μόνο πράγμα που σε κρατάει δεμένη, είναι οι τύψεις.
Τύψεις που σε πνίγουν, που δε σε αφήνουν να ηρεμήσεις.
Μη λυπάσαι, θα καταλάβεις.
Θα δεις όσα ήσουν τυφλή να φωτίσεις τόσο καιρό.
Θα πάρει χρόνο αλλά όλες οι πληγές θα γιατρευτούν.
Θ'αντιληφθείς πως έτσι είναι οι ανθρώπινες σχέσεις.
Φθείρονται και σε φθείρουν.
Είναι καιρός να δεις πόσο άβολη ήταν η αγκαλιά, που κάποτε νόμιζες πως κούρνιαζες.
Δύο πατούσες που ήταν πιο κρύες και από τον αέρα που χτυπούσε με βία τα παράθυρά σου, όσο εσύ προσπαθούσες να βρεις διέξοδο σε αυτές.
Έτσι είναι οι σχέσεις. Κάνουν κύκλους.
Σε αναζωογονούν, αλλά κάποτε σε πνίγουν.
Δίνεις, παίρνεις και κάθε φορά φεύγεις διαφορετικός.
Η ευτυχία δεν είναι μόνιμη.
Όπως ούτε και η δυστυχία.
Ζήσε τη δυστυχία με όλη της την δυναμική, γιατί κάποτε θα τονώνεις την ευτυχία σου με την θύμησή της.
Κλάψε τώρα, όσο μπορείς, κάνε τον πόνο κάτι χειροπιαστό, κράτα τον στα χέρια σου και μόλις πάρεις το θάρρος, ρίξε τον με όλη σου την δύναμη στο γυάλινο τζάμι.
Κάνε το παράθυρο θρύψαλα, φόρεσε τα πιο γερά σου παπούτσια και χόρεψε πάνω στα σπασμένα γυαλιά.
Ανέπνευσε τον καθαρό αέρα που θα κατακλύσει το δωμάτιο. 
Και κλείσε τα κεφάλαια.

Source:


http://www.pillowfights.gr/xarastokouragiomou/item259/%CE%9A%CE%B5%CF%86%CE%AC%CE%BB%CE%B1%CE%B9%CE%B1_%CF%80%CE%BF%CF%85_%CE%BA%CE%BB%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%BF%CF%85%CE%BD
  •  - Χαρά Αναξαγόρα
  •    

  •  Κεφάλαια που κλείνουν


    Χαρά Αναξαγόρα
    Φοιτήτρια Νομικής με πολλές απορίες γύρω από την ζωή, την αγάπη και τον έρωτα.
    Επαναστάτρια χωρίς αιτία, χωρίς να σηκώνω λέξη στο σπαθί μου, άρχισα να βρίσκω τον εαυτό μου πολύ πιο υπομονετικό απ’όσο πιστεύουν οι απ’έξω.
    Με κινητήρια δύναμή μου τη θετική σκέψη και την αγάπη, αντιπαθώ τις ανολοκλήρωτες καταστάσεις και οτιδήποτε δεν συμπληρώνει τις βλέψεις μου.
    Το γράψιμο το βρίσκω πιο αποτελεσματικό από ψυχανάλυση, από τα έξι μου που ξετυλίγω τους προβληματισμούς μου σε χρωματιστά ημερολόγια.
    Αν δεν με βρεις να διαβάζω, θα με βρεις τουρίστρια να ανακαλύπτω μια νέα πόλη!

    Δεν υπάρχουν σχόλια:

    Δημοσίευση σχολίου