Δευτέρα 12 Μαΐου 2014

Γιατί η δυστυχία από την ευτυχία, είναι ένα «φοβάμαι» δρόμος.....

Ένα «φοβάμαι» δρόμος

Πριν λίγες μέρες και ενώ βρισκόμουν σ'ένα εμπορικό κέντρο, χαζεύοντας τις βιτρίνες, παρατήρησα δύο ζευγάρια που περπατούσαν με τα παιδιά τους, ένα αγοράκι και ένα κοριτσάκι αντίστοιχα, τα οποία κατά την διάρκεια του παράλληλου περιπάτου, χωρίς να γνωρίζονται χαιρετήθηκαν και άρχισαν να κάνουν με φυσικότητα παρέα για το υπόλοιπο της διαδρομής.
Βλέποντας τα, αναπόφευκτα νοστάλγησα τα δικά μου παιδικά χρόνια, κατά τη διάρκεια των οποίων είχα την ικανότητα να δημιουργώ φίλιες όπου και αν πήγαινα, ενώ στο τέλος άρχισα ν'αναρωτιέμαι, γιατί οι άνθρωποι γίνονται όλο και πιο εσωστρεφείς.
Ακούγεται και είναι απόλυτα φυσικό, καθώς μεγαλώνουν, να σκέφτονται πιο επιφυλακτικά με το περιβάλλον τους και τις προθέσεις του.
Παρόλα αυτά είναι ιδιαίτερα αξιοπρόσεκτο πως μετά την εφηβεία γίνεται δυσκολότερο, όχι μόνο το να μη χάσεις άτομα από τον φιλικό κύκλο σου, αλλά και να εντάξεις καινούργια σε αυτόν.
Τα ίδια και χειρότερα, γίνονται και στην ερωτική αρένα.
Ακόμη και οι πιο απλές ερωτήσεις, αποκτούν την πιο ύπουλη εκδοχή, αν τύχει και απευθυνθούν σ'εναν άγνωστο.
Την ώρα αν τύχει και ρωτήσεις, θα προσπαθήσουν να σε αποτρέψουν από το να εισβάλλεις στην παρέα τους.
Εκτός όμως απ'τους εκ γενετής διστακτικούς, υπάρχουν και εκείνοι που το χτίζουν κάπου στην πορεία.
Παίρνοντας ως παράδειγμα τις σχέσεις που έχουν ερωτική χροιά, η αδυναμία προσέγγισης του αντικειμένου του πόθου τους, μπορεί κυρίως να οφείλεται σε μια κακή προηγούμενη εμπειρία.
Και αυτή την κακή εμπειρία, θα τη θυμηθούν ξανά, όταν κληθούν να κάνουν το πρώτο βήμα.
Γιατί ας μη γελιόμαστε, η απόρριψη δε χωνεύεται εύκολα, από κανένα στομάχι.
Ένα άλλο πολύ σημαντικό ζήτημα, που επηρεάζει και πολλά επίπεδα της ζωής μας, είναι αυτό με τα ρημάδια τα στερεότυπα που επιτάσσουν στον άντρα να υιοθετεί τον ρόλο του κυνηγού και τη γυναίκα του θηράματος.
Όσο και αν είμαι της άποψης, πως μια υπερβολική επιθετική γυναίκα, τελικά καταλήγει απωθητική, το άλλο άκρο είναι εξίσου μη αφροδισιακό.
Ισορροπία και τόλμη, χρειάζεται.
Για αυτό την επομένη φορά που θα αισθανθείς ότι θέλεις πραγματικά να γνωρίσεις κάποιον, πάρε μια βαθιά ανάσα και πλησίασε τον φορώντας το πιο όμορφο σου χαμόγελο.
Και που ξέρεις μπορεί και'κεινος να ήθελε να σε πλησιάσει, αλλά να μοιραζόσταν τον ίδιο φόβο.
Γιατί στο κάτω κάτω της γραφής, η δυστυχία από την ευτυχία, είναι ένα «φοβάμαι» δρόμος.

  • Μαρία Τριγώνη

Γέννημα θρέμμα Αθηναία και παιδί του καλοκαιριού.
Λάτρης του κλασσικού χορού και του διαβάσματος.
Μεγάλη μου αγάπη από πολύ μικρή ηλικία, ήταν το να γράφω και να σκαρώνω στιχάκια.
Απαισιόδοξη για τις μισές ώρες της ημέρας ενώ τις υπόλοιπες είμαι σίγούρη ότι μπορώ να καταφέρω ό,τι και αν θελήσω.
Τόσο ανασφαλής για να αναζητώ συχνά συμβουλές, αλλά και τόσο σκεπτική ώστε να ακολουθώ λιγότερες από τις μισές.
Αυτή την περίοδο κάνω ένα πέρασμα από τα έδρανα του Ελληνικού πανεπιστήμιου με βλέψεις για συνέχεια σε πιο εξωτικούς προορισμούς. Μονίμως αναποφάσιστη για το τι θέλω να γίνω όταν μεγαλώσω, τα τελευταία χρόνια συστήνομαι ως δημοσιογράφος.
 

Όταν ένα κεφάλαιο κλείνει..........

Κεφάλαια που κλείνουν....ένας μικρός θάνατος....



Του ζητάς να φύγει και δε νιώθεις τίποτα.
Κλείνει την πόρτα πίσω του και ο ήχος ακούγεται στα αυτιά σου αρμονικά γαλήνιος.
Βλέπεις τον καπνό του τσιγάρου του να εξαφανίζεται και ανακουφίζεσαι.
Δεν έχεις δάκρυα να κλάψεις.
Δεν αναγνωρίζεις ποια είσαι.
Πώς μπόρεσες και έγινες τόσο κυνική;
Τις νύχτες πνίγεσαι, όμως το άδειο σπίτι το πρωί, σου φαίνεται σαν παράδεισος.
Νιώθεις σαν άψυχο τέρας που έσπειρε πόνο και αναπάντητα γιατί.
Το μόνο πράγμα που σε κρατάει δεμένη, είναι οι τύψεις.
Τύψεις που σε πνίγουν, που δε σε αφήνουν να ηρεμήσεις.
Μη λυπάσαι, θα καταλάβεις.
Θα δεις όσα ήσουν τυφλή να φωτίσεις τόσο καιρό.
Θα πάρει χρόνο αλλά όλες οι πληγές θα γιατρευτούν.
Θ'αντιληφθείς πως έτσι είναι οι ανθρώπινες σχέσεις.
Φθείρονται και σε φθείρουν.
Είναι καιρός να δεις πόσο άβολη ήταν η αγκαλιά, που κάποτε νόμιζες πως κούρνιαζες.
Δύο πατούσες που ήταν πιο κρύες και από τον αέρα που χτυπούσε με βία τα παράθυρά σου, όσο εσύ προσπαθούσες να βρεις διέξοδο σε αυτές.
Έτσι είναι οι σχέσεις. Κάνουν κύκλους.
Σε αναζωογονούν, αλλά κάποτε σε πνίγουν.
Δίνεις, παίρνεις και κάθε φορά φεύγεις διαφορετικός.
Η ευτυχία δεν είναι μόνιμη.
Όπως ούτε και η δυστυχία.
Ζήσε τη δυστυχία με όλη της την δυναμική, γιατί κάποτε θα τονώνεις την ευτυχία σου με την θύμησή της.
Κλάψε τώρα, όσο μπορείς, κάνε τον πόνο κάτι χειροπιαστό, κράτα τον στα χέρια σου και μόλις πάρεις το θάρρος, ρίξε τον με όλη σου την δύναμη στο γυάλινο τζάμι.
Κάνε το παράθυρο θρύψαλα, φόρεσε τα πιο γερά σου παπούτσια και χόρεψε πάνω στα σπασμένα γυαλιά.
Ανέπνευσε τον καθαρό αέρα που θα κατακλύσει το δωμάτιο. 
Και κλείσε τα κεφάλαια.

Source:


http://www.pillowfights.gr/xarastokouragiomou/item259/%CE%9A%CE%B5%CF%86%CE%AC%CE%BB%CE%B1%CE%B9%CE%B1_%CF%80%CE%BF%CF%85_%CE%BA%CE%BB%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%BF%CF%85%CE%BD
  •  - Χαρά Αναξαγόρα
  •    

  •  Κεφάλαια που κλείνουν


    Χαρά Αναξαγόρα
    Φοιτήτρια Νομικής με πολλές απορίες γύρω από την ζωή, την αγάπη και τον έρωτα.
    Επαναστάτρια χωρίς αιτία, χωρίς να σηκώνω λέξη στο σπαθί μου, άρχισα να βρίσκω τον εαυτό μου πολύ πιο υπομονετικό απ’όσο πιστεύουν οι απ’έξω.
    Με κινητήρια δύναμή μου τη θετική σκέψη και την αγάπη, αντιπαθώ τις ανολοκλήρωτες καταστάσεις και οτιδήποτε δεν συμπληρώνει τις βλέψεις μου.
    Το γράψιμο το βρίσκω πιο αποτελεσματικό από ψυχανάλυση, από τα έξι μου που ξετυλίγω τους προβληματισμούς μου σε χρωματιστά ημερολόγια.
    Αν δεν με βρεις να διαβάζω, θα με βρεις τουρίστρια να ανακαλύπτω μια νέα πόλη!

    Σάββατο 10 Μαΐου 2014

    Γιατί δυσκολευόμαστε να κάνουμε σταθερή σχέση?



    Μάι102014

    par7595082
    Αμέσως μετά την εφηβεία, στη διάρκεια της μετεφηβικής ηλικίας ή της πρώτης νεότητας, πολλοί άνθρωποι αρχίζουν να φλερτάρουν σαν τρόπο ζωής, πειραματίζονται με διάφορες σχέσεις, αλλάζουν παρτενέρ, επιδιώκουν ποικιλία σεξουαλικών εμπειριών. Με το πέρασμα του χρόνου, όμως, αρχίζει να διαγράφεται η ανάγκη για μια σταθερή συντροφική σχέση (που μπορεί να καταλήξει σε γάμο, μπορεί και όχι).
    Το ζητούμενο είναι να βρεθεί ένα άλλο άτομο με το οποίο να υπάρχει επικοινωνία, κατανόηση, συντροφικότητα, σεξουαλική και κοινωνική ζωή, συμβίωση, με λίγα λόγια, μια σταθερή σχέση η οποία να καλύπτει τις περισσότερες ψυχολογικές ανάγκες του ατόμου.
    Κι ενώ αυτή η επιθυμία για μια τέτοια σχέση αρχίζει να γίνεται εντονότερη σε ηλικία 25-30 ετών, ωστόσο ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι ομολογούν ότι δυσκολεύονται να ξεκινήσουν ή να διατηρήσουν μια σταθερή σχέση.
    Πολλοί άνθρωποι με αυτή την επιθυμία βρίσκονται στη δυσάρεστη θέση να ξεκινούν σύντομες σχέσεις οι οποίες τελειώνουν άδοξα μετά από λίγα ραντεβού ή λίγους μήνες, αφήνοντας μια πικρή γεύση και την αίσθηση της αποτυχίας. Γιατί όμως συμβαίνει κάτι τέτοιο;
    loneliness
    Οι σκοτεινές πτυχές του υποσυνείδητου
    Πολλές φορές οι άνθρωποι δηλώνουν μια επιθυμία τους και φαίνεται να εννοούν πραγματικά αυτό που λένε: δηλαδή, ότι θέλουν να κάνουν μια σταθερή σχέση. Ωστόσο, υποσυνείδητα, δηλαδή σε ένα βαθύτερο, ανεξερεύνητο επίπεδο το οποίο δε γνωρίζουν οι ίδιοι, τελικά δεν επιθυμούν ή φοβούνται τη δέσμευση, με αποτέλεσμα να ενεργούν με τέτοιο τρόπο, ώστε να σαμποτάρουν την ίδια τους την επιθυμία και, βέβαια, να μην πραγματοποιούν τον στόχο τους.
    Το άτομο που δηλώνει ότι επιθυμεί μια σταθερή σχέση, αλλά δεν μπορεί να τη βρει ή όταν βρίσκει κάτι δεν μπορεί να το διατηρήσει, είτε φοβάται κάποιες πτυχές του εαυτού του ή του άλλου, είτε φοβάται τις δυσκολίες που προκύπτουν όταν κανείς έρχεται ψυχικά πιο κοντά σε έναν άλλο άνθρωπο.
    Τα βαθύτερα εσωτερικά μπλοκαρίσματα που εμποδίζουν κάποιο άτομο να πραγματοποιήσει την επιθυμία του για μια σταθερή σχέση μπορούν να διελευκανθούν και να λυθούν μέσα από μια σχετικά σύντομη ψυχοθεραπευτική διαδικασία, ώστε το άτομο αυτό να μπορέσει να κάνει μια σταθερή σχέση.
    Οικογενειακά μυστικά και βάρη
    Aτομα με 'βεβαρημένο' οικογενειακό ιστορικό, δηλαδή άτομα που μεγάλωσαν σε οικογένειες με καβγάδες, που ήταν ως παιδιά μάρτυρες σε σωματική ή ψυχολογική βία που ασκούνταν στον έναν γονιό, που βίωσαν ένα έντονο διαζύγιο, κουβαλούν τις αρνητικά φορτισμένες αυτές μνήμες (ακόμα κι αν δε θυμούνται τα περιστατικά ή δεν τα σκέφτονται) στην ενήλικη ζωή τους.
    Τα άτομα που δεν έχουν από μικρή ηλικία το πρότυπο μιας υγιούς σχέσης ή που δεν έχουν βιώσει άνευ όρων αγάπη και αποδοχή έχουν μεγαλύτερη δυσκολία στο να συνάψουν σταθερές σχέσεις.
    Παρόλο που κανείς δεν μπορεί ν' αλλάξει το παρελθόν του, ωστόσο μπορεί ν' αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο το αντιλαμβάνεται και το ερμηνεύει, κάτι που γίνεται μέσω της ψυχοθεραπευτικής διαδικασίας, ώστε να μπορέσει να πραγματοποιήσει τις επιθυμίες του και να ζήσει τη ζωή του χωρίς να είναι δέσμιος του παρελθόντος του.
    Αυτοπεποίθηση
    Συχνά ακούει κανείς τα άτομα που δεν έχουν μια σταθερή σχέση να παραπονιούνται και να αναρωτιούνται 'γιατί ν' αγαπήσει κανείς εμένα;', 'τι καλύτερο έχω εγώ από τους άλλους για να με διαλέξουν;', και άλλα τέτοια βασανιστικά ερωτήματα που αντικατοπτρίζουν την έλλειψη αυτοπεποίθησης του ατόμου αυτού.
    Γιατί όμως να είναι τόσο σημαντική η αυτοπεποίθηση; Διότι χωρίς αυτή το άτομο είναι ψυχικά γυμνό και ανέτοιμο ν' αντιμετωπίσει τις συναισθηματικές αντιξοότητες της ζωής. Το άτομο που δεν πιστεύει στην αξία του και που δε θεωρεί τον εαυτό του σημαντικό κινδυνεύει να το δείχνει με τις πράξεις του προς τα έξω.
    Έτσι, ενώ λεκτικά το μήνυμα που στέλνει είναι 'θέλω να κάνω μια σταθερή σχέση', οι πράξεις του στέλνουν το μήνυμα 'δεν αξίζω και πολλά, μη με πλησιάζετε'.
    Σε αυτή την περίπτωση το πρόβλημα έλλειψης μιας σταθερής σχέσης εντοπίζεται σε ψυχολογικές αδυναμίες του ατόμου με αυτή την επιθυμία, άρα το άτομο αυτό θα πρέπει να κάνει κάποια δουλειά με τον εαυτό του προκειμένου να μπορέσει να ανταποκριθεί στις επιθυμίες του και να τις πραγματοποιήσει.
    Είναι θέμα ατυχίας;
    Από μια άποψη, σαφώς υπάρχουν άτυχες περιπτώσεις ή περιπτώσεις όπου ο τόπος και ο χρόνος δεν ήταν σωστός, αλλά κανείς δεν μπορεί να είναι τόσο άτυχος που να μην μπορεί ποτέ να δημιουργήσει μια σταθερή σχέση.
    Πολλές φορές οι άνθρωποι αντιλαμβάνονται από την αρχή κάποια σημάδια ή παίρνουν κάποιες πληροφορίες τις οποίες δε δέχονται και αγνούν επιδεικτικά όλα αυτά τα μηνύματα, είτε θεωρώντας τα ασήμαντα είτε παρηγορώντας τον εαυτό τους ότι το άλλο άτομο που τους ενδιαφέρει 'θ' αλλάξει', ή 'το ελάττωμα αυτό δεν είναι και τόσο φοβερό', ή 'με την αγάπη μου εγώ θα βοηθήσω τον άνθρωπο αυτό ν' αλλάξει την κακή του συνήθεια ή χαρακτηριστικό'.
    Δυστυχώς, όταν ξεκινάει κανείς εθελοτυφλώντας ή κυριευμένος από άμετρη αισιοδοξία, το πιθανότερο είναι ότι θα απογοητευτεί από την πραγματικότητα, που δεν είναι όπως την έχει πλάσει με τη φαντασία του.
    Tι πρέπει να γίνει;
    Το άτομο που θέλει να σταματήσει τις εφήμερες σχέσεις και την απογοήτευση που ακολουθεί θα πρέπει να ψάξει να βρει την εσωτερική σύγκρουση που βρίσκεται στη βάση των λανθασμένων του αποφάσεων.
    Το άτομο αυτό θα πρέπει να εξετάσει με ειλικρίνεια τις πεποιθήσεις του σχετικά με τις σχέσεις και το συναισθηματικό δέσιμο, ν' αναζητήσει τι είναι αυτό που το τρομάζει στην προοπτική μιας μακροχρόνιας συντροφικής σχέσης, ποιοι είναι οι φόβοι αλλά και οι προσδοκίες του και να εντοπίσει τα μοτίβα συμπεριφοράς του που είναι υπεύθυνα για το σαμποτάρισμα των σχέσεων του (πχ το άτομο που δηλώνει ότι επιθυμεί μια σταθερή σχέση κι επιλέγει να ερωτευτεί κάποιον που μένει σε άλλη πόλη ή χώρα ή κάποιο άτομο ήδη δεσμευμένο).
    Το άτομο θα πρέπει να εξετάσει αν έχει τάσεις σαδιστικές, αν αυτομαστιγώνεται προκλητικά (με αποτέλεσμα να απωθεί τους άλλους), αν είναι υπερβολικά εγωκεντρικό ή αν εκπέμπει μια τόσο έντονη ανάγκη που γίνεται απωθητική για τους άλλους.
    Εκτιμώντας τις παραπάνω παραμέτρους -με τη βοήθεια της ψυχοθεραπείας- μπορεί ν' αντιμετωπίσει κανείς τον εαυτό του και να μάθει τρόπους να δημιουργήσει καλύτερες σχέσεις κατ' αρχήν με τον ίδιο του τον εαυτό και στη συνέχεια με έναν σταθερό σύντροφο.

    Source: 
    http://antikleidi.com/2014/05/10/why-not-constant-relationship/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=why-not-constant-relationship

    Δευτέρα 5 Μαΐου 2014

    Χτυπάμε τα αδύνατα σημεία!


    Απλές αλλά αποτελεσματικές ασκήσεις για να δυναμώσουμε τα τέσσερα πιο ευάλωτα στη χαλάρωση σημεία του σώματός μας.

    Τα πλαδαρά μπράτσα, το σωσίβιο στη μέση και η χαλαρότητα στο στήθος και τους γλουτούς είναι ενδείξεις ενός αγύμναστου σώματος, που ούτε μας αρέσει ούτε μας αξίζει. Με την άσκηση μπορούμε να βελτιώσουμε τις ατέλειές μας και να αποκτήσουμε το σώμα που πάντα επιθυμούσαμε. Ωστόσο, επειδή ο ελεύθερος χρόνος μας είναι συνήθως ελάχιστος και η γυμναστική καταλήγει ένα «είδος πολυτελείας», με τη βοήθεια του ειδικού εστιάσαμε σε μερικές απλές και αποδοτικές ασκήσεις για τα τέσσερα πιο ευάλωτα στη χαλάρωση σημεία του σώματος: το στήθος, τα μπράτσα, την κοιλιά και τους γλουτούς.

    ΣΤΗΘΟΣ
    Είναι μία από τις κύριες μυϊκές ομάδες του σώματος, η οποία ταλαιπωρείται πολύ (π.χ. από το βάρος των µαστών, από τον θηλασμό), με αποτέλεσμα οι μύες στη γύρω περιοχή να ατονούν νωρίτερα από άλλα σημεία του σώματος.

    Γυμναστική στο σπίτι
    * Στηριζόμαστε μπρούμυτα στις παλάμες και παίρνουμε θέση για να κάνουμε push-ups. Τα χέρια είναι ελάχιστα πιο ανοιχτά από το πλάτος των ώμων, τα πόδια στηρίζονται στις μύτες (με μικρή απόσταση μεταξύ τους) και το κεφάλι είναι χαλαρό -για να μην πιέζεται ο αυχένας- και στραμμένο προς τα κάτω. Χαμηλώνουμε αργά, μέχρι οι αγκώνες να σχηματίσουν γωνία 90 μοιρών. Ανεβαίνουμε και πάλι με αργό ρυθμό, χωρίς να τεντώσουμε τα χέρια. Αν δυσκολευόμαστε, μπορούμε να κάνουμε την άσκηση στηριζόμενοι στα γόνατα. Εκτελούμε 3 σετ των 12 επαναλήψεων.

    * Ξαπλώνουμε ανάσκελα σε ένα στρώμα ή σε μια μπάλα πιλάτες και παίρνουμε από 1 βαράκι στα χέρια. Με ελαφρά λυγισμένους τους αγκώνες, τα ανοίγουμε αργά προς τα έξω (σαν να ανοίγουμε την αγκαλιά μας) μέχρι οι βραχίονες να έρθουν σε παράλληλη θέση με το έδαφος. Ολοκληρώνουμε την άσκηση κλείνοντας αργά προς το στήθος. Εκτελούμε 3 σετ των 10 επαναλήψεων.

    Γυμναστική εκτός σπιτιού
    Η κολύμβηση είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική άσκηση για ολόκληρο το σώμα και ειδικά για το πάνω μέρος. Συσφίγγει το στήθος και δυναμώνει την πλάτη. Ενδείκνυται για όλες τις ηλικίες και τα επίπεδα φυσικής κατάστασης.

    ΧΕΡΙΑ
    Για πολλές γυναίκες (κυρίως εκείνες που ανήκουν στον σωματότυπο του «μήλου») τα χέρια και ειδικά η πίσω πλευρά του μπράτσου (τρικέφαλοι) είναι ένα από πιο προβληματικά σημεία του σώματος.

    Γυμναστική στο σπίτι
    * Άσκηση για δικέφαλους: Καθιστοί ή όρθιοι με τα γόνατα ελαφρά λυγισμένα και τον κορμό σε ευθεία γραμμή, παίρνουμε ένα ζευγάρι βαράκια ή ένα λάστιχο με λαβές. Ξεκινάμε έχοντας τα χέρια κάτω στο πλάι του σώματος. Σηκώνουμε με αργή κίνηση τα βαράκια ή το λάστιχο προς τα πάνω, λυγίζοντας τους αγκώνες. Κατεβάζουμε και πάλι κάτω αργά, χωρίς να τεντώσουμε τα χέρια. Εκτελούμε 3 σετ των 12 επαναλήψεων.

    * Άσκηση για τρικέφαλους: Ξαπλώνουμε ανάσκελα με τα γόνατα λυγισμένα και τα πέλματα να ακουμπούν στο δάπεδο. Παίρνουμε ένα βαράκι σε κάθε χέρι και το σηκώνουμε προς το ταβάνι (θέση εκκίνησης). Τα χέρια βρίσκονται κάθετα στο έδαφος και παράλληλα μεταξύ τους. Στη συνέχεια, λυγίζουμε ελαφρώς τους αγκώνες και χαμηλώνουμε τα χέρια προς τα πίσω, μέχρι τα βαράκια να φτάσουν πλάι στο κεφάλι στο ύψος των αφτιών. Οι βραχίονες παραμένουν σταθεροί και το τμήμα του χεριού που είναι σε κίνηση είναι από τους αγκώνες μέχρι τις παλάμες. Επαναφέρουμε τα χέρια στην αρχική θέση. Εκτελούμε 3 σετ των 15 επαναλήψεων.

    Γυμναστική εκτός σπιτιού
    Το τένις είναι εξαιρετική γυμναστική για τα χέρια, από τους ώμους έως τους καρπούς. Επίσης, θεωρείται ότι ενδυναμώνει τα οστά, γι’ αυτό και ενδείκνυται ακόμη και για ανθρώπους με οστεοπόρωση.

    ΚΟΙΛΙΑ
    Λίγο το περιττό λίπος, που έχει την τάση να συσσωρεύεται στην περιοχή της κοιλιάς, λίγο η καθιστική ζωή, λίγο η εγκυμοσύνη, το αποτέλεσμα που δημιουργείται είναι γνωστό: η κοιλιά χαλαρώνει, ο κορμός μοιάζει μονοκόμματος και το σώμα έχει κακή στάση, με αποτέλεσμα να επιβαρύνονται η μέση και η πλάτη.

    Γυμναστική στο σπίτι
    * Ξαπλώνουμε ανάσκελα και φέρνουμε τα γόνατα στο στήθος, με τα πόδια σχεδόν ενωμένα και τους γοφούς ελαφρά ανασηκωμένους (θέση εκκίνησης). Από τη θέση αυτή, ξεδιπλώνουμε τα πόδια προς τα πάνω μέχρι του σημείου λίγο πριν να τεντώσουν τελείως και ξεκινάμε να τα χαμηλώνουμε αργά, μέχρι οι φτέρνες να απέχουν περίπου 10 εκ. από το έδαφος. Μένουμε σε αυτή τη θέση για 5΄΄ και επιστρέφουμε με αργό ρυθμό στην αρχική θέση. Κάνουμε 3 σετ των 8 επαναλήψεων. Ανάλογα με το επίπεδο του ασκούμενου διαμορφώνεται και η ένταση της άσκησης.

    * Ξαπλώνουμε ανάσκελα, βάζοντας τα πόδια μας πάνω σε μια μεγάλη μπάλα πιλάτες και τα χέρια μας στον αυχένα (θέση εκκίνησης). Ανασηκώνουμε αργά τον κορμό μας με κατεύθυνση προς την μπάλα. Μένουμε σε αυτή τη θέση για 5΄΄ και χαμηλώνουμε αργά στην αρχική μας θέση. Κάνουμε 3 σετ από 12 επαναλήψεις.

    Γυμναστική εκτός σπιτιού
    Το τζόγκινγκ είναι εξαιρετική αεροβική άσκηση για να ελέγξουμε το βάρος μας, αφού αυξάνει τις καύσεις του οργανισμού και διευκολύνει την προσπάθειά μας να απαλλαγούμε από το περιττό λίπος. Ωστόσο, δεν ενδείκνυται για όσους υποφέρουν από πόνους στη μέση και τα γόνατα.

    ΓΛΟΥΤΟΙ
    Οι γλουτοί είναι από τα πιο ελκυστικά σημεία του γυναικείου σώματος, ωστόσο, λόγω της θέσης και του μυϊκού όγκου που έχουν, χάνουν εύκολα το σχήμα τους.

    Γυμναστική στο σπίτι
    * Από όρθια θέση με ελαφρώς λυγισμένα τα γόνατα και ελάχιστη κλίση του κορμού προς τα εμπρός, σπρώχνουμε το ένα πόδι προς τα πίσω και πάνω σε τροχιά καμπύλης, μέχρι να νιώσουμε ότι δουλεύει (σφίγγει) ο γλουτός και έπειτα το επαναφέρουμε στην αρχική θέση. Εκτελούμε 3 σετ των 15 επαναλήψεων σε κάθε πόδι.

    * Στεκόμαστε με τα πόδια ανοιχτά περίπου στο πλάτος των γοφών και κατεβάζουμε αργά τη λεκάνη ίσια προς τα κάτω (σαν να ετοιμαζόμαστε να καθίσουμε σε μια καρέκλα), μέχρι τα γόνατα να σχηματίσουν ορθή γωνία. Ο κορμός είναι σταθερός με ελαφριά κλίση προς τα εμπρός. Ανεβαίνουμε προς τα πάνω χωρίς να τεντώσουμε τα γόνατα. Κάνουμε 3 σετ των 15 επαναλήψεων.

    Γυμναστική εκτός σπιτιού
    Το ποδήλατο (βουνού ή πόλης) ενδείκνυται για την ενδυνάμωση των κάτω άκρων. Μας βοηθά να γυμνάσουμε τους μηρούς, τους γλουτιαίους μυς και τις γάμπες. Ανάλογα με την ένταση της ποδηλασίας και την κλίση του εδάφους, γυμνάζονται εξίσου καλά οι κοιλιακοί μύες και οι τρικέφαλοι.


    ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΤΟΝ κ. ΓΙΑΝΝΗ ΑΓΝΙΑΔΗ, καθηγητή Φυσικής Αγωγής.
    Πηγή: http://www.vita.gr/fitness/article/30590/xtypame-ta-adynama-shmeia/

    Δευτέρα 28 Απριλίου 2014

    Άγχος και αντιμετώπιση......



    Αγχώνομαι

    Καθημερινά, νιώθουμε άγχος, όταν εξωτερικά ή εσωτερικά ερεθίσματα βιώνονται ως απειλητικά, ενεργοποιώντας το μηχανισμό του στρες, που με τη σειρά του «αποτυπώνεται» σε σωματικό και ψυχικό επίπεδο μέσω του άγχους.
    Το άγχος αποτελεί την «απάντηση» σε κάποιο στρεσογόνο ερέθισμα, που επηρεάζει την λειτουργικότητα του ατόμου ή όσων είναι συναισθηματικά συνδεδεμένοι με το άτομο που βιώνει το άγχος.

    Αυτό το άτομο δυσκολεύεται να προσαρμοστεί και εμφανίζει δυσλειτουργικές συμπεριφορές ή και συμπτώματα, κάποιες φορές, σε σωματικό, θυμικό ή κοινωνικό επίπεδο.
    Μια βασική και ουσιώδης διάκριση είναι αυτή ανάμεσα σε οξύ και χρόνιο άγχος. 
    Το πρώτο εμφανίζεται ως αντίδραση σε μια πραγματική απειλή και έχει μικρή διάρκεια, ενώ το δεύτερο εμφανίζεται σε φανταστικές απειλές, που το άτομο βιώνει έντονα και πιστεύει ότι δεν υπάρχει λύση. 
    Το οξύ άγχος τροφοδοτείται από το φόβο που υπάρχει, το χρόνιο από το φόβο που θα έρθει.
    Μεγαλύτερη βαρύτητα δίνεται στο χρόνιο άγχος, το οποίο μπορεί να εκδηλωθεί σε πολλαπλά επίπεδα και επηρεάζεται από πολλούς παράγοντες. 
    Στην ουσία το χρόνιο άγχος αποτελείται από συσσωρευμένα ανεπεξέργαστα άγχη, που έχουν δημιουργήσει φανταστικές εικόνες, οι οποίες βιώνονται ως απειλητικές για τον οργανισμό. Το επίπεδο του χρόνιου άγχους διαφέρει από άτομο σε άτομο, αλλά και στο ίδιο το άτομο, ανάλογα με τη χρονική στιγμή, ενώ κάποιοι οργανισμοί έχουν γενετική προδιάθεση να δημιουργήσουν υπερβολικό χρόνιο άγχος ή να το εγκλωβίσουν.

    Το άγχος δεν είναι ελεύθερο, αλλά δεσμεύεται σε συνήθειες, δραστηριότητες, ατομικές συμπεριφορές, χαρακτηριστικά προσωπικότητας, πρότυπα σχέσεων ακόμα και σε συμπτώματα. Οι «δεσμευτές» αυτοί είναι πολλοί και ποικιλόμορφοι: αλκοόλ, φάρμακα, συμπεριφορές (π.χ. βουλιμία, τυχερά παιχνίδια, συσσώρευση χρημάτων, 
    κυνήγι επαγγελματικής επιτυχίας). Τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας (π.χ. παρορμητικότητα, αναποφασιστικότητα, παθητικότητα, τελειοθηρία, αισιοδοξία) μπορούν, επίσης, να γίνουν «δεσμευτές» άγχους, ενώ ισχυροί «δεσμευτές» είναι τα ιδανικά, οι πεποιθήσεις, οι ιδεολογίες. Τέλος, σε κάθε περίπτωση ποσά άγχους βρίσκουν δρόμο και δεσμεύονται μέσα στις σχέσεις.
    Καθώς το επίπεδο του άγχους αυξάνει, οι άνθρωποι αισθάνονται μεγαλύτερη ανάγκη για συναισθηματική επαφή, ταυτόχρονα όμως αισθάνονται ανάγκη για απόσταση, στην αντίστοιχη πίεση από άλλους ανθρώπους. Όσο περισσότερο οι άνθρωποι αντιδρούν με βάση το άγχος τόσο λιγότερο ανεκτικοί γίνονται απέναντι στους άλλους.
    Το άγχος μπορεί να μειωθεί με πολλούς τρόπου, που δεν εξαρτώνται απαραίτητα από την ανάπτυξη εαυτού. Η σωματική απομάκρυνση από τους συναισθηματικά σημαντικούς άλλους ή η άρνηση του ατόμου να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις τους, μπορεί να παράσχει συναισθηματική ασφάλεια και απόσταση από ανθρώπους και καταστάσεις, που του δημιουργούν άγχος. Πρόκειται για πολύ συνηθισμένους ψυχολογικούς μηχανισμούς αντιμετώπισης του άγχους. Επίσης, στις μέρες μας έχουν αναπτυχθεί αρκετές θεραπευτικές τεχνικές με στόχο τη μείωση του άγχους, όπως ο διαλογισμός, η γιόγκα, το τζόκινγκ. Οι τεχνικές αυτές έχουν στόχο να βοηθήσουν τους ανθρώπους να αποκτήσουν καλύτερη επίγνωση του σώματός τους και των εκδηλώσεών του άγχους και να τους διδάξουν τεχνικές αυτοελέγχου και χαλάρωσης.
    Το πρωταρχικό βήμα γίνεται ύστερα από την συνειδητοποίηση της ύπαρξης του άγχους και των σωματικών του εκδηλώσεων, όπου το άτομο καλείται να το διαχειριστεί με όποιον τρόπο νομίζει ότι τον βοηθά. Βρίσκοντας τεχνικές χαλάρωσης κατάλληλες για εμάς, βοηθάμε τον οργανισμό μας να μην εκδηλώσει σημαντικά σωματικά συμπτώματα και να αντιμετωπίσει υπαρκτούς ή μη φόβους. 


    Ελευθερία Μπερδεκλή
    Σπούδασε Ψυχολογία στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών. Ολοκλήρωσε πρόγραμμα Επιμόρφωσης και Εξειδίκευσης στην Ειδική Αγωγή στον Συμβουλευτικό σταθμό Ψυχολογικής Υποστήριξης και το Πανεπιστήμιο Αιγαίου. Έχει εκπαιδευτεί στην χορήγηση – ερμηνεία ψυχομετρικών εργαλείων, καθώς και σε εναλλακτικά συστήματα επικοινωνίας παιδιών με ειδικές ανάγκες (PECS – TEACCH). Συνεχίζει την εκπαίδευση της στην Συμβουλευτική – Αυτογνωσία. Έχει συμμετάσχει με ανακοινώσεις της σε πανελλήνια και διεθνή συνέδρια. Ερευνητική της μελέτη έχει δημοσιευτεί  στο «Κλινική ψυχολογία και Ψυχολογία της Υγείας», από τις εκδόσεις Παπαζήση, καθώς και άλλα άρθρα σχετικά με την ανάπτυξη και εκπαίδευση των παιδιών. Στα πλαίσια της πρακτικής της συνεργάστηκε με το Ιατροπαιδαγωγικό Κέντρο Αθηνών, Δ’ Παιδοψυχιατρικό τμήμα του Παιδοψυχιατρικού Νοσοκομείου Αθηνών Π.Ν.Α. Εργάστηκε  στην Αθήνα στην Επιστημονική εταιρεία Ειδικής Αγωγής «Προσέγγιση», ενώ σήμερα εργάζεται στο Συμβουλευτικό Κέντρο Ψυχολογικής Υποστήριξης (Σ.ΚΕ.Ψ.Υ.), στον τόπο καταγωγής της την Καλαμάτα.





    http://www.vita.gr/

    Παρασκευή 25 Απριλίου 2014

    Μην αποφεύγεις να νιώσεις.....

    Μην αποφεύγεις να νιώσεις.....

     Νίνα Ευθυμίου


    Magnify Image


     Θυμάμαι εκείνη την συζήτηση στον Ευαγγελισμό έξω από το μετρό , θυμάμαι το σκυθρωπό βλέμμα και τα όλο απορία μάτια σου  να με ρωτάνε γιατί σου συμβαίνει αυτό το μπέρδεμα . Και ήταν και αυτός ο τόνος της φωνής σου λες και είχες κάποια αρρώστια , λες και κάτι τρομερό επρόκειτο να σου συμβεί . Αισθανόσουν μόνη σχεδόν αβοήθητη  η λύση όμως ήταν μέσα σου .


    Αλήθεια πόσες φορές φοβόμαστε να ανοιχτούμε στον ίδιο μας τον εαυτό , πόσες φορές προσπαθούμε να κρυφτούμε πίσω από το δάχτυλο μας νομίζοντας  τόσο αφελώς πως θα γλυτώσουμε . Πέφτουμε στην παγίδα του ίδιου μας του  εαυτού αργά η γρήγορα όμως καταλήγουμε να μιζεριάζουμε , βαραίνουμε τους εαυτούς μας με ευθύνες που δεν ανήκουν καν σ' εμάς . Επωμιζόμαστε βάρη άλλων . Καταλογίζουμε στους εαυτούς μας προβλήματα που δεν δημιουργήσαμε καν εμείς . Ελλείμματα ολότελα ξένα γίνονται ξαφνικά κτήμα μας . Και όλο αυτό γιατί δεν είχαμε το θάρρος να μιλήσουμε στον ίδιο μας τον εαυτό . Γιατί δεν είχαμε την τόλμη να κοιτάξουμε μέσα μας χωρίς υπεκφυγές , χωρίς να μας τρομάζει το τι μπορεί να βρούμε εκεί .

     Κάναμε στην άκρη τα συναισθήματα μας νομίζοντας πως αυτή είναι η λύση των προβλημάτων μας . 

    Πιστέψαμε πως το να μην νιώθουμε τίποτα θα μας κάνει καλύτερους . Φοβηθήκαμε να ξαναπληγωθούμε γιατί πονέσαμε πολύ . Και όμως μικροί  όταν πέφταμε κάτω στα χαλίκια ενώ κυνηγιόμασταν στο πάρκο ξανασηκωνόμασταν . Και αυτό γιατί παρά τον πόνο , είχαμε το θάρρος  γιατί τα κίνητρα μας  ήταν αγνά και όσο κι αν χτυπούσαμε οι καρδιές μας χτυπούσαν δυνατότερα . Όμως τώρα αλλάξανε τα πάντα .   Δεν παίζουμε σε πάρκα πια, φοβισμένοι από τους πάντες και τα πάντα παίρνουμε χάπια και αναλγητικά , πολλές φορές σκληρά «ναρκωτικά» γιατί πιστεύουμε ότι έτσι είναι καλύτερα .Ναρκωνόμαστε για να μην νιώθουμε . Γιατί νομίζουμε πως είναι καλύτερα να επιζούμε απ' το να ζούμε. Έτσι όμως χάσαμε τον εαυτό μας.

    Χαμένοι μέσα στους χαμένους . Μόνοι μέσα στους μόνους ξεχάσαμε πως είναι να αγαπάμε . Προσπαθήσαμε να κάνουμε τον πόνο να σωπάσει.
    Ξεχάσαμε όμως το εξής , όσο και αν πνίξουμε τα αισθήματα μας στις σιωπές , όσο και αν προσπαθήσουμε να μην κοιτάξουμε κατάματα τον εαυτό μας και όσο και αν  πνίξουμε τις σκέψεις μας στο μαξιλάρι ένα μονάχα είναι σίγουρο πως « όσοι δεν έκλαψαν ποτέ θα είναι γεμάτοι δάκρυα.»


    Source: www.lifo.gr

          

    Your stories......μήπως σου έχει τύχει....

                         Your stories.........





    Αγάπη με το ζόρι


    Μάρα Παπαλέξη07/02/2014
    Για σένα θα μετράει, αυτό που λαμβάνεις και όχι το πρόσωπο που στα προσφέρει. Γιατί σου'χει λείψει το συναίσθημα. Σου'χει λείψει ο έρωτας. Ν'αγαπηθείς και ν'αγαπάς....





    Source: http://www.pillowfights.gr/yourstories